ตอนที่ 28 โต้วลี่กลับจวน

ยามอรุณ ดวงตะวันสีแดงฉานโผล่พ้นขอบฟ้า ก่อนทะยานขึ้นเหนือยอดไม้ หลังฝึกวิชาเสร็จและกินอาหารเช้าแล้ว โจวหงก็ก้าวยาว ๆ เข้าไปในลานบ้านแห่งหนึ่ง อนุภรรยาสาม โจวมู่ชุน และสาวใช้ทั้งสามกำลังกินอาหารเช้าอยู่ในห้องครัว หากเป็นเมื่อก่อน ตอนที่โจวหงยังมิได้ย้ายออกไป ทั้งหกคนจะกินข้าวร่วมกันราวกับเป็นครอบครัวเดียวกัน

หลังทักทายกันไม่กี่คำ โจวมู่ชุนก็รู้ว่าโจวหงมีเรื่องจะพูด นางจึงรีบกวาดข้าวเข้าปากอีกสามห้าคำจนหมด จากนั้นโจวหงกระซิบบอกนางสองสามประโยค ทั้งคู่ก้าวเร็ว ๆ มายังลานหลังบ้านแล้วปิดประตูลาน

ลานหลังบ้านคือสนามฝึกยุทธ์ของโจวมู่ชุน พื้นปูด้วยอิฐสีคราม ใต้ชายคามีดาบ กระบี่ และธนูวางอยู่บนชั้นไม้ มุมกำแพงตั้งเป้ายิงธนูไว้หนึ่งอัน โจวหงเผยแววอิจฉาอยู่หลายส่วน เพราะยามเขาฝึกยุทธ์ล้วนต้องแอบฝึกในห้องหรือในลานบ้าน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสถานที่และสิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านี้

“เรื่องที่เจ้าฝึกยุทธ์ถูกเปิดเผยตัวตนแล้ว ต่อไปเจ้าต้องระวังตัวให้มากขึ้นเป็นเท่าตัว! คนในจวนต่างเล่าลือว่าเจ้าบรรลุระดับหลอมเส้นเอ็นระยะสูงสุดแล้ว เป็นยุทธบัณฑิตระยะสูงสุด เหตุใดความก้าวหน้าจึงรวดเร็วถึงเพียงนี้! ตอนนี้เจ้าเปิดเส้นเอ็นลมปราณได้กี่เส้นแล้ว? เจ้าเพิ่งควบแน่นปราณแท้ในตันเถียนได้เพียงเดือนกว่าเท่านั้นเอง” โจวมู่ชุนมองโจวหงด้วยสีหน้าไม่อยากเชื่อ นางเริ่มฝึกยุทธ์ตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ กระทั่งอายุสิบสี่ปีจึงกลายเป็นยุทธบัณฑิตระยะสูงสุด

โจวหงเดินไปข้างชั้นไม้แล้วยกคันธนูขึ้น “นี่คือคันศรเหล็กลายปทุม แรงดึงสี่ร้อยจิน!”