กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ภาพแตกสลาย เฉียวชิงชิงกำมือแม่ไว้ น้ำตาไหลออกมาโดยไม่อาจควบคุม
เฉินลี่ผิงตกใจ รีบเช็ดให้เธอ “เป็นอะไรไป ไม่ต้องกลัว พวกเราไม่เป็นไร”
เฉียวชิงชิงพยักหน้าอย่างแรง
น้ำตาสัมผัสอากาศหนาวจัด ความชื้นปล่อยความร้อนออกอย่างรวดเร็ว ขอบขนตาและเปลือกตาก็กลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งเล็ก ๆ อย่างรวดเร็ว
ความหนาวทำให้ดวงตาของเธอทรมาน
เซี่ยอี้กล่าว “เธอรีบกลับเข้าไปในห้อง ในห้องมีกระถางไฟ เช็ดหน้าเสียหน่อย”
เฉียวชิงชิงพยักหน้า แล้วคลานกลับเข้าไปในห้อง
เรื่องในชาติก่อนจะไม่เกิดขึ้นอีก เธอควรจะดีใจไม่ใช่เศร้าโศก
บ้านหลังนี้มั่นคงจริง ๆ แม้เป็นเช่นนี้ก็เพียงแตกไปมุมหนึ่ง แต่ที่นี่ไม่อาจอยู่ต่อไปได้จริง ๆ
โชคดีที่เดิมก็วางแผนจะจากไปด้วยกัน เฉียวชิงชิงเริ่มเก็บข้าวของ