กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เสียงและแรงสั่นสะเทือนของหิมะถล่มขาด ๆ หาย ๆ อยู่นานกว่าจะสงบลง
ครอบครัวของเฉียวชิงชิงได้แต่เงียบ ๆ เบียดพิงกันอยู่ในบ้าน
เกินคาด เฉียวฟางอวี่ก็ดึงเซี่ยอี้ไว้ “เพื่อป้องกันไว้ก่อน พวกเรายังไปดับไฟบนเตียงเตากันเถอะ”
เซี่ยอี้พยักหน้า
ทั้งสองใช้แรงอย่างมากกว่าจะเปิดประตูได้ ก้อนหิมะร่วงลงมาซู่ ๆ ในชั่วพริบตาก็ฝังพวกเขาไว้
เตาไฟถูกหิมะฝังจนมิด โรงหญ้าที่กั้นไว้ก่อนหน้านี้ก็หายไปแล้ว
เซี่ยอี้ถือพลั่วตักหิมะอัดเข้าไปในเตาจนแน่น
ไฟที่เหลือเพียงหนึ่งลมหายใจก็ดับสนิท
กลับเข้าบ้านแล้ว เซี่ยอี้พูดกับเฉียวฟางอวี่ “พี่ใหญ่เฉียว ที่บ้านมีแผ่นไม้ไหม ผมอยากทำเลื่อนหิมะ หรือจะไปดูในหมู่บ้านชนบทก็ได้”
เฉียวฟางอวี่มองเขา ถามว่า “ทำยังไง”