กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หลินเชาไห่ช่วงนี้ดูเหมือนใช้ชีวิตอยู่ในแดนชำระตลอดเวลา
ความทุกข์ทรมานทางร่างกายไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
การที่คนอื่นมองเขาด้วยสายตาเวทนา แล้วกระซิบกระซาบว่าชาตินี้เขาคงไม่มีทายาทสืบสกุลนั่นแหละ คือสิ่งที่ทำให้เขาอับอายที่สุด
เขาสำนึกผิดแล้วจริง ๆ ไม่ควรไปยุ่งกับสวี่เพ่ยหลิง
เขาไม่ควรยึดติดกับความทรงจำเพียงน้อยนิดในห้วงฝัน แล้วปักใจเชื่อว่าสวี่เพ่ยหลิงภักดีต่อเขา
เพราะในความฝัน สวี่เพ่ยหลิงก็คลอดลูกคนเดียว พอเธอตามมาหา หลินเซวียนเดินได้แล้ว
เขาไม่เคยให้สถานะใด ๆ กับเธอตลอดชีวิต แถมพาลูกไปให้เฉียวชิงชิงเลี้ยง เธอก็ยังรักเขา
ให้เธอเก็บสมุนไพรล้ำค่าเหล่านั้นไว้ให้ที่วิลล่า เธอก็ไม่บ่นอะไร ซื่อสัตย์สงบเสงี่ยมมาตลอด