กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉียวชิงชิงรู้สึกว่า ต่อให้ภายหน้าเธอหาเงินได้มากมายและได้นั่งรถหรูราคาแพงที่สุด เธอก็คงไม่มีวันลืมความรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกในตอนที่มุดเข้ามาในตู้โดยสารที่ล่อตัวนี้ลากอยู่
เทียบกับตอนที่เซี่ยอี้พาเธอมาดูเมื่อ 2 วันก่อน วันนี้มีแผ่นรองพื้นเพิ่มเข้ามาด้วย
เฉียวชิงชิงนั่งลงบนม้านั่ง จากนั้นอู๋เสียก็มุดเข้ามา โดยมีชุยไห่ชิงตามหลัง
เมื่อผู้ใหญ่ 3 คนเข้ามาในตู้โดยสารก็แทบจะเบียดกันอยู่แล้ว เฉียวชิงชิงแหวกม่านผ้าสักหลาดตรงหน้าต่างเล็กบานนั้น เห็นเซี่ยอี้ไปเข็นจักรยานจึงรีบตะโกนบอกเขา “ยังมีที่นั่งนะ”
เซี่ยอี้ยิ้มให้เธอ “แค่นี้ก็เบียดกันแล้ว ถ้าขึ้นไปอีกคนจะหนักเกินไป รถพลิกได้ง่าย ๆ”