กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ใกล้เลิกงาน หวังเสี่ยวเฉิงวิ่งเข้ามาหาเฉียวชิงชิง มือถือของพะรุงพะรังห่อหนึ่ง
“พี่เฉียว คืนนี้โรงอาหารมีเนื้อกระต่ายกิน ป้าเหอให้ฉันเอามาให้คุณหน่อย”
เฉียวชิงชิงรับมาดู เป็นขากระต่ายเต็ม ๆ ข้างหนึ่ง
ชั่งในมือก็ประมาณครึ่งจิน
กระต่ายให้เนื้อไม่มาก ขากระต่ายคือส่วนที่มันและอร่อยที่สุด เธอรู้ว่านี่ต้องได้รับอนุญาตจากหัวหน้ากองผลิตแน่ ๆ จึงให้หวังเสี่ยวเฉิงช่วยไปขอบคุณ