กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เอาของทั้งหมดขึ้นรถเทียมล่อ พวกเขาเดินผ่านทางเล็ก ๆ ออกไปจากหมู่บ้านเฮยสุ่ย
สวี่เพ่ยหลิงด่าจางเจี้ยนอยู่พักหนึ่ง ด่าไปจนเหนื่อย
เธอนั่งอยู่บนรถเข็นราวกับจิตใจล่องลอยไปที่อื่น สมองเหมือนถูกอะไรบางอย่างฉาบทับไว้ชั่วขณะ นึกไม่ออกเอาเสียเลยว่าทำไมตัวเองถึงตกมาถึงสภาพนี้ในวันนี้
ตอนที่เธอเพิ่งคบกับหลินเชาไห่ใหม่ ๆ ยังมีคนอิจฉาเธอตั้งมากมาย
เขาเป็นถึงนายทหาร หนุ่มและมีความสามารถ เป็นหนึ่งในชายที่ประสบความสำเร็จที่สุดในหมู่บ้าน
ทั้งสองรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ต่างรู้พื้นเพของกันและกันดี
ตอนแรกก็แค่จับมือ จูบกันนิด ๆ หน่อย ๆ