ตอนที่ 72 คนมาสู่ขอจนธรณีประตูแทบพังแล้ว

ยาลูกกลอนทำสำเร็จแล้ว แต่ฤทธิ์ยายังต้องมีโอกาสพิสูจน์

เฉียวชิงชิงไม่รีบร้อน ว่างเมื่อไรก็ไปช่วยเฉินลี่ผิงทำงาน

เฉินลี่ผิงเป็นคนคุยเก่ง ตอนเด็กอยู่เมืองไห่เฉิง คบเป็นเพื่อนกับพวกคุณหนูตระกูลนายทุนได้ ต่อมาแต่งงาน ก็คุยกับคุณนายศาสตราจารย์ได้ทุกเรื่อง ตอนนี้นั่งอยู่ริมลานราบ ก็ยังหัวเราะเข้ากับสตรีที่ถูกส่งลงชนบทได้

เรื่องนี้เฉียวชิงชิงยังนับถือเธอมาก

เธอนั่งข้าง ๆ เฉินลี่ผิงช่วยเด็ดเมล็ดข้าวโพด “แม่ พักสักหน่อยเถอะ มือบวมขนาดนี้แล้ว”

เฉินลี่ผิงรู้สึกว่านิ้วร้อนผ่าวเจ็บจริง ๆ จึงเชื่อคำแนะนำ วางซังข้าวโพดในมือลง

จางอวี้หลานที่อยู่ข้าง ๆ อิจฉามาก “เลี้ยงลูกสาวดีกว่านะ รู้จักสงสารแม่ ไม่เหมือนลูกชายสองคนบ้านฉัน เอาแต่ยื่นมือขอเงิน”