เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หวังฮุ่ยเดินไปไม่กี่ก้าว ก็ร้องไห้สะอื้นเป็นห้วง ๆ
ปัญญาชนชายหลายคนต่างงงงวย กำลังทำงานอยู่ดี ๆ หยางซิ่วก็วิ่งมาบอกว่ามีคนตีกัน ให้ไปห้ามศึก
ถามว่าใครตีกับใคร หยางซิ่วก็อธิบายอยู่ตั้งนานไม่ชัดสักที ได้แต่บอกว่า “หวังฮุ่ยตีกับสาวที่ผิวขาวมากคนหนึ่ง”
ได้ยินว่าเป็นผู้หญิงตีกัน พวกเขาก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งเท่าไร
ใครจะรู้ว่าเซี่ยอี้จู่ ๆ สีหน้าก็เคร่งเครียดขึ้น แล้วเดินตามหยางซิ่วไปทันที
ปัญญาชนชายหลายคนเห็นเขาทำแบบนี้ ก็แน่ใจว่าเขาจะไปหนุนหลังหวังฮุ่ย จึงได้แต่เดินตามไปด้วย
ตรงกันข้าม หวังเสี่ยวเฉิงกลับคิดได้ “หวังฮุ่ยตีไม่ใช่พี่สาวเฉียวหรอกนะ?”
ครั้งก่อนตกปลาด้วยกัน แล้วยังกินกุ้งเครย์ฟิชด้วยกัน หวังเสี่ยวเฉิงประทับใจเฉียวชิงชิงไม่เลว เขาอายุน้อยกว่าเฉียวชิงชิง 2 ปี จึงเรียกเธอว่าพี่พร้อมกับหยางหรงซิน
ในบรรดาคนทั้งหมดที่เขารู้จัก พี่สาวเฉียวคือคนที่ผิวขาวที่สุด
คิดถึงตรงนี้ ในใจเขาก็สะดุดเล็กน้อย