ตอนที่ 43 ช่วยหาคนมาให้ฉันหน่อย

เมื่อเข้าใจสรรพคุณยาแล้ว เฉียวชิงชิงก็จินตนาการออกว่าฟางฟางต้องทนทรมานแค่ไหนในแต่ละวัน

ความเจ็บปวดทางร่างกายยังพอว่า แต่ยังต้องแบกรับการดูถูกศักดิ์ศรีไม่รู้จบ

ทุกคนล้วนคิดว่าเธอเป็นโรคจิต เธอไร้ยางอาย โดยสันดานก็สำส่อน

ความสิ้นหวังจากการที่ไม่มีใครสักคนเชื่อและเข้าใจนั้น เฉียวชิงชิงลิ้มรสมามากเกินไปแล้วในชาติก่อน

เธอกัดฟัน แช่ตัวอยู่ในน้ำ

เมื่อเวลาผ่านไป ความร้อนวูบวาบที่กัดกินใจนั้นไม่เพียงไม่จางหาย กลับลุกโชนรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

ให้ตายสิ นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย