ตอนที่ 31 อย่าสงสารผู้ชายเกินไป

ท้องฟ้าดวงจันทร์สว่างดาวประปราย แสงบาง ๆ สาดลงมา แม้ไม่มีแสงไฟใด ๆ ก็ยังมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ชัดเจน

ครอบครัวเฉียวชิงชิงตามเจียงเหม่ยเยวี่ยมาถึงบ้านกึ่งใต้ดินหลังหนึ่งข้างเนินเขา

บ้านกึ่งใต้ดินนี้แตกต่างจากห้องใต้ดินที่เฉียวชิงชิงเคยจินตนาการไว้โดยสิ้นเชิง มันอยู่บนเนินเขา ทางเข้าลาดลงไปด้านล่าง และยังมีบางส่วนอยู่เหนือพื้นดิน

ไม่ใช่ห้องใต้ดินล้วน ๆ แบบห้องใต้ดินทั่วไป

เจียงเหม่ยเยวี่ยไม่ได้เดินขึ้นเนินเขา เพียงชี้ให้พวกเขาจากระยะไกล

“อยู่ตรงนั้นแหละ เมื่อสองปีก่อนยังมีคนอาศัยอยู่ ตอนนี้ว่างมานานพอสมควรแล้ว แต่พวกคุณวางใจได้ ยังสะอาดอยู่ ก่อนไปรับพวกคุณ หัวหน้ากองผลิตให้พวกเราทำความสะอาดแล้ว”

เธอพูดพลางยิ้มเล็กน้อย ผิวสีเหลืองทองขับให้ฟันขาวเรียงสวยเด่นชัด