กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉียวชิงชิงเก็บเสื้อผ้าและสัมภาระที่กระจัดกระจายเต็มพื้นขึ้นมา ท่ามกลางสายตาของทุกคน เธอเก็บมันทีละชิ้น ๆ อย่างเรียบร้อย
ฤดูร้อนทุกคนใส่เสื้อผ้าบาง ๆ ต่อให้ซ่อนของไว้กับตัวก็ซ่อนได้ไม่มาก ใครมีตาก็ดูออก ว่าครอบครัวนี้ถูกควักออกมาจนเกือบหมดแล้ว
ปัญญาชนหญิงที่มากับหยวนเจิ้นซิงก็ช่วยเฉียวชิงชิงเก็บของด้วย
“ฉันชื่อเจียงเหม่ยเยวี่ย” สายตาของเธอสำรวจเฉียวชิงชิงขึ้นลงอย่างอยากรู้อยากเห็น ก่อนชี้ไปที่ชายที่ยืนอยู่ไม่ไกล “เขาชื่อเซี่ยอี้ พวกเราต่างเป็นปัญญาชนที่ถูกส่งลงชนบทมาที่หมู่บ้านเฮยสุ่ย”
“ขอบใจนะ ปัญญาชนเจียง” เฉียวชิงชิงว่า
“ไม่ต้องหรอก” เจียงเหม่ยเยวี่ยยิ้ม ผิวของเธอค่อนข้างคล้ำ แต่รอยยิ้มสดใส มีกลิ่นอายม้วนหนังสือ “ครั้งหน้าระวังหน่อยนะ เก็บกระเป๋าให้ดี”