ตอนที่ 22 ครอบครัวพร้อมหน้า

มีอยู่หนึ่งหรือสองวินาทีที่เฉียวชิงชิงคิดว่าจะเปิดโปงเรื่องที่หลินเชาไห่แอบเข้ามาในสถานีรถไฟเพื่อคิดทำตัวเป็นอันธพาลหรือไม่

แต่ความคิดนั้นแวบเดียวก็หายไป เธอละทิ้งมัน

ใกล้จะได้ขึ้นรถไฟแล้ว ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ไม่มีข่าวก็คือข่าวดี ไม่ได้หวังอะไรอื่น ขอแค่ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น

ในห้องสังกะสีมืดมาก มีคนเบียดเสียดกันเยอะ อากาศจึงไม่ดี กลิ่นก็ชวนสะอื้นไม่น้อย

เฉียวชิงชิงรอจนตาปรับกับแสงแล้วก็สำรวจรอบ ๆ อย่างละเอียด

ไม่เห็นหลี่ซิ่วเหลียนและไม่เห็นคนตระกูลหลี่คนอื่น ๆ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่าอยู่ในห้องสังกะสีอีกหลังหรือเปล่า แต่ครั้งนี้ปล่อยให้พวกนั้นรอดไปได้

อันที่จริง ตอนที่เห็นหลินเชาไห่เดินออกมาจากคลังเก็บของอย่างมีมาด เธอก็เข้าใจแล้วว่าหลินเชาไห่น่าจะร่วมมือกับหลินเจี้ยนจวินเพื่อแยกตัวเองออกไปให้พ้น

แต่เรื่องนี้ยังไงก็ต้องมีคนรับผิดชอบ ไม่มีทางที่ทั้งครอบครัวจะไม่มีใครเป็นอะไรเลย