เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เฉียวชิงชิงเดินออกจากซอยไปเช่นนั้น
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งในระยะไกลกำลังแอบจ้องตัวเอง หน้าตาคุ้น ๆ อยู่บ้าง แต่ไกลเกินไป พอเธอทอดสายตาไปมองให้ชัด ผู้หญิงคนนั้นก็รีบจากไปแล้ว
เธอเกิดความระแวงขึ้นมา แต่ไม่ได้ไล่ตาม กลับอ้อมไปยังที่ไม่มีคน เข้ามิติเปลี่ยนเสื้อผ้าและหมวกที่ไม่สะดุดตา แล้วจึงเอาจักรยานออกมามุ่งไปทางสถานีรถไฟ
จริง ๆ แล้วในมิติของเธอมีรถบรรทุกและมีน้ำมันด้วย ขับไปเมืองอู๋อาจสะดวกกว่านั่งรถไฟเสียอีก แต่ติดที่เธอไม่รู้เส้นทางเลย สุดท้ายจึงเลือกนั่งรถไฟ
ตอนนี้การซื้อตั๋วรถไฟต้องใช้จดหมายแนะนำตัว หากไม่มี ถูกตรวจพบระหว่างทางจะถูกมองว่าเป็น “ผู้เร่ร่อนผิดทะเบียน” และอาจถูกควบคุมตัวทางอาญา
นี่ก็เป็นเหตุผลใหญ่ที่สุดที่ทำให้เฉินลี่ผิงกลุ้มใจนักและไม่กล้าให้เธอไปเมืองอู๋
แน่นอนว่าเฉียวชิงชิงตัดสินใจหนีตั๋วอย่างเด็ดขาด เธออ้อมไปนอกกำแพง แล้วทะลุกำแพงเข้าไปยังชานชาลาโดยตรง
ยุคนี้นี้คนหนีตั๋วมีมาก บรรยากาศบนรถไฟวุ่นวายซับซ้อนมาก โชคดีที่ของเธอถือเป็นการเดินทางระยะสั้น และไม่ต้องตรวจตั๋ว เพียงยืนอยู่ตรงรอยต่อตู้โดยสารตลอด พอเห็นพนักงานรถไฟแต่ไกลก็ซ่อนตัวเอง
ตลอดทางก็ราบรื่นไม่มีเรื่องอะไร 4 ชั่วโมงก็มาถึงเมืองอู๋อย่างราบรื่น