ตอนที่ 11 ลูกสาวแสนดีโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

ทั้งสองเก็บของไปคุยไป ไม่รู้ตัวก็ถึงราตรีสงัด

เฉียวชิงชิงดูเวลาแล้วพูดกับเฉินลี่ผิงว่า “แม่ แม่นอนสักหน่อยเถอะ พรุ่งนี้ยังไม่รู้ว่าจะวุ่นวายแค่ไหน ตอนนี้ควรเก็บแรงไว้บ้างค่ะ”

เฉินลี่ผิงพยักหน้ารับคำ

เธอเปลี่ยนเป็นชุดนอนผ้าฝ้ายแท้ของตัวเอง คลายผมออก ละลายครีมเกล็ดหิมะในกลางฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ ทาลงบนใบหน้า

ท่าทางธรรมดาที่สุดเหล่านี้ เธอกลับทำได้อย่างสง่างาม แท้จริงเธอเป็นคนเรียบง่ายมาก เครื่องประดับเหล่านั้นไม่เคยใส่ เสื้อผ้าที่สวมก็เป็นชุดทหารหรือเสื้อผ้าธรรมดา

แต่เธอจัดตัวเองให้สะอาดเรียบร้อยเสมอ พูดจาอ่อนโยน รู้จักกาลเทศะในการเข้าออก เป็นมาตรฐานในใจของเฉียวชิงชิงเรื่องความงามและเสน่ห์แบบผู้หญิงมาตลอด

เฉียวชิงชิงหลับไปโดยพิงอยู่ข้างเธอ รู้สึกอุ่นใจมาก

ปมในใจบางอย่างที่อัดอั้นมาหลายปีก็คลี่คลายลง

เห็นแม่เป็นแบบนี้ ก็ไม่ได้คาดคิดเลยว่าเช้าพรุ่งนี้จะเกิดเรื่อง และไม่ได้เตรียมการอะไรไว้

เพราะฉะนั้นทุกอย่างจึงดูเร่งรีบไปหมด