เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
กระแสเวลาหลั่งไหลลงมาอย่างไม่หยุดยั้ง
เฉียวชิงชิงรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนปลาตัวเล็กที่ถูกม้วนเข้าไปในทะเล เกลียวคลื่นกำลังฉีกกระชากจิตสำนึกของเธอไม่หยุด
ท่ามกลางฟ้าบุพกาล เธอเหมือนมองเห็นอดีต และมองเห็นอนาคต
เธอเห็นสภาพของตัวเองตอนแรกเกิด พ่ออุ้มเธออยู่ แม่นอนครึ่งตัวอยู่บนเตียง พี่ชายทั้งสองยื่นหัวเข้ามา มองใบหน้าของเธออย่างสงสัย
และเห็นพวกเขาเติบโตขึ้นมาด้วยกันอย่างช้า ๆ
ชั่วพริบตา เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เธอก็เห็นโลกหลังตัวเองตายอีกครั้ง
เธอเห็นหลินเชาไห่ตื่นขึ้นมาในบ้านที่ว่างเปล่าในที่สุด แล้วคลานตะเกียกตะกายออกไปข้างนอกร้องตะโกนแจ้งตำรวจ
เธอยังเห็นหลินเชาไห่มาถึงโรงงานใหม่ เผชิญกับโรงงานที่ถูกปล้นจนว่างเปล่า เขาก็คลุ้มคลั่งคว้าตัวหลินเชาเย่ น้องชายของเขา ขึ้นมาทุบตีอย่างบ้าคลั่ง
“ของของฉันหายไปไหนหมด?เครื่องจักรของฉันล่ะ?สินค้าของฉันล่ะ?”
“พูดมา!แกสมคบกับยัยบ้าเฉียวชิงชิงนั่น ขโมยเงินของฉันไปหมดใช่ไหม!”