กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 428 หิมะเขาเป็นพยานรัก
ในที่สุดโลกก็หยุดหมุนคว้าง
หลินเซี่ยวเอ๋อร์นอนคว่ำอยู่บนร่างของเฉินจี้ ข้างหูได้ยินเสียงหัวใจในอกของเขาเต้นรัวและคลุ้มคลั่งราวกับเสียงกลองศึก
ทุกจังหวะที่เต้นสะเทือนจนอกของนางชาวาบและร้อนผ่าวไปหมด
ผ่านไปครู่ใหญ่ เฉินจี้จึงหอบหายใจแรงพลางยันแขนที่สั่นเทาลุกขึ้นนั่ง
เขาไม่สนใจความเจ็บปวดบนร่างกายของตนเอง สิ่งแรกที่ทำคือก้มหน้าตรวจดูนางด้วยสีหน้าร้อนรน
“บาดเจ็บตรงไหนหรือไม่? มือเจ็บหรือไม่? แล้วเท้าเล่า? เมื่อครู่ข้อเท้าแพลงหรือไม่?”
เขาตึงเครียดเกินไป มือทั้งสองข้างอยากสัมผัสนาง แต่ก็กลัวว่าจะไปถูกบาดแผลที่มองไม่เห็น จึงได้แต่ชูค้างอย่างทำอะไรไม่ถูกอยู่กลางอากาศ ขอบตาแดงก่ำน่าตกใจ