กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 427 หลินเซี่ยวเอ๋อร์ประสบภัยกลางหิมะ
เปลือกตาของหลินเซี่ยวเอ๋อร์หนักอึ้งจนไม่อาจลืมขึ้นได้ นางเพียงพึมพำออกมาตามจิตใต้สำนึกอย่างเลือนรางว่า “เฉินจี้…”
มือใหญ่ที่กำลังห่มผ้าให้นางชะงักไปครู่หนึ่ง
“หลับเถิด” เขากระซิบแผ่วเบาข้างหูนาง น้ำเสียงทุ้มแหบเปี่ยมด้วยความรู้สึกปลอดภัย “มีข้าอยู่ ไม่ต้องกังวล”
กระแสความอบอุ่นสายหนึ่งเอ่อล้นขึ้นกลางใจหลินเซี่ยวเอ๋อร์ หัวคิ้วที่ขมวดแน่นคลายออก ในไม่ช้านางก็จมดิ่งสู่ห้วงนิทราอันแสนหวานอีกครั้ง
เช้าตรู่ของวันถัดมา พายุหิมะที่โหมกระหน่ำมาตลอดหนึ่งราตรีก็หยุดลงในที่สุด
ยามหลินเซี่ยวเอ๋อร์มุดออกจากถุงนอนอันอบอุ่น ภาพทิวทัศน์นอกเพิงผาก็ทำให้นางตะลึงจนเอ่ยวาจาไม่ออก