กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 309 เจ้าลูกเสือเข้าหุบเขา
เฉินจี้หยุดฝีเท้า เสือลูกก็หยุดตาม มันเอียงศีรษะ ดวงตากลมสีอำพันจับจ้องเฉินจี้ไม่กะพริบ พลางส่งเสียง “อู้อี้” จากลำคอไม่หยุด ราวกับกำลังร้อนใจถามว่า “พวกเจ้าจะไปที่ใดหรือ?”
หลินเซี่ยวเอ๋อร์สะดุ้งในใจ นางแอบกระตุกชายแขนเสื้อของเฉินจี้เบา ๆ “มัน…กำลังตามพวกเราอยู่หรือ?”
เฉินจี้พยักหน้า ก้มมองสัตว์น้อยที่ระมัดระวังตัวตัวนั้น ครู่หนึ่งต่อมา เขาลองก้าวขาเดินไปทางรอยแยกหินอีกครั้ง หลินเซี่ยวเอ๋อร์รีบตามไปทันที
เสียงฝีเท้าด้านหลังก็ดังตามมาเช่นกัน ปากรอยแยกหินอยู่ตรงหน้า ขณะที่เฉินจี้กำลังจะเดินเข้าไป จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าข้อเท้าหนักอึ้ง