กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 308 มันตามมาได้อย่างไรกัน
หลิวเจวียนฟังจบก็พยักหน้า
“มันยอมเข้าหาผู้คนด้วยตนเองแล้ว แสดงว่าความหวาดกลัวที่มีต่อมนุษย์กำลังลดลง นับเป็นความก้าวหน้าครั้งใหญ่ทีเดียว แต่เซี่ยวเอ๋อร์ เจ้าอย่าเพิ่งรีบร้อนไปจับมันเด็ดขาด ตอนนี้มันยอมรับอาหารที่พวกเราป้อนและยอมดมกลิ่นคนแล้ว ทว่านั่นไม่ได้หมายความว่ามันยอมรับการสัมผัสทางกาย สัตว์ดุร้ายมีจิตสำนึกเรื่องอาณาเขตและความปรารถนาปกป้องตนเองสูงยิ่ง การลูบศีรษะหรือลูบหลัง สำหรับมันในตอนนี้ยังคงเป็นการล่วงเกินที่อันตรายอย่างยิ่ง”
“ข้ารู้แล้วท่านแม่ ข้าไม่ทำเรื่องรนหาที่ตายหรอก ค่อยเป็นค่อยไปก็แล้วกัน”
หลินต้ากุ้ยนั่งกินข้าวเงียบ ๆ อยู่ฝั่งตรงข้าม ไม่เอ่ยวาจาแม้แต่คำเดียว