ตอนที่ 304 รักษาเจ้าลูกเสือ

ตอนที่ 304 รักษาเจ้าลูกเสือ

หลินต้ากุ้ยลุกขึ้นยืนด้วยความขุ่นเคือง คว้าขวานบนพื้นขึ้นมาแล้วเอ่ยเสียงอู้อี้ว่า

“ข้าจะไปเปิดทางตรงรอยแยกหิน! จะทุบหินเกล็ดกับกิ่งไม้แห้งที่ขวางเท้าให้หมด! จะได้ไม่ต้องให้พวกเจ้าหามของใกล้ตายเข้า ๆ ออก ๆ แล้วทำให้ลูกสาวสุดที่รักของข้ากระแทกหรือได้รับบาดเจ็บ!”

กล่าวจบ เขาก็ไพล่มือไว้ด้านหลัง ก้าวเดินอย่างหยิ่งผยองไปทางปากหุบเขา เดินไปได้สองก้าว คล้ายรู้สึกว่าท่าทีเช่นนี้เสียหน้าจนเกินไป จึงหันกลับมาแล้วตะโกนไปทางหลินเซี่ยวเอ๋อร์ว่า

“แต่ข้าขอเตือนพวกเจ้าไว้ก่อน! ข้าไม่ให้อาหารมัน! ข้าก็ไม่แตะต้องมัน! หลินต้ากุ้ยผู้นี้จะตัดขาดจากมันอย่างเด็ดขาด!”