กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 303 รักษาเสียก่อนค่อยว่ากัน
หลินต้ากุ้ยได้ยินดังนั้นก็เดือดดาลขึ้นมา หันกลับไปตวาดทันทีว่า “เจ้าสอนมันจับมือหรือ เจ้ารู้หรือไม่ว่าพอมันโตขึ้น เพียงยื่นอุ้งเท้าออกมาข้างหนึ่งก็ยังใหญ่กว่าหัวทึ่ม ๆ ของเจ้าเสียอีก!”
เสี่ยวเป่าเชิดคอขึ้น โต้แย้งเสียงอ่อยว่า “ถ้า...ถ้าอย่างนั้นข้าสอนมันผงกศีรษะก็ได้กระมัง?”
“หลินเสี่ยวเป่า หุบปากเดี๋ยวนี้! ผู้ใหญ่กำลังหารือเรื่องสำคัญ เจ้านั่งฟังเงียบ ๆ ไปก่อน!”
เสี่ยวเป่าเบะปากอย่างน้อยใจ ก่อนจะกลับไปนั่งบนม้านั่งอย่างว่าง่าย ทว่าราวกับใต้ก้นมีตะปูงอกขึ้นมา เขานั่งไม่ติดที่ สองเท้าถูไถไปมากับพื้นไม่หยุดหย่อน จิตใจลอยออกไปนอกก้อนหินยักษ์นานแล้ว
หลินเซี่ยวเอ๋อร์ตั้งแต่ต้นจนจบยังมิได้เอ่ยวาจาใด