กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 300 หยวนเป่าขนฟูชูชันทั่วตัว
ครึ่งเดือนต่อมา
ในเช้าวันหนึ่งซึ่งแสงอาทิตย์ส่องสว่างเต็มที่ หลินเซี่ยวเอ๋อร์เดินไปยังราวตากเนื้อเพื่อตรวจสอบเป็นครั้งสุดท้าย
นางลูบคลำกุนเชียง เนื้อหมักแห้ง และซี่โครงหมูตากแห้งตามลำดับ ผิวด้านนอกแห้งแข็ง ไม่เหนียวไม่ชื้น เมื่อใช้นิ้วมือกดลงไปมีความยืดหยุ่นเล็กน้อย แต่ไม่อ่อนนุ่มอย่างแน่นอน ไขมันได้ซึมจากด้านในออกสู่ผิวชั้นนอกอย่างทั่วถึงแล้ว ก่อเกิดเป็นชั้นฟิล์มปกป้องตามธรรมชาติ สีเข้มสม่ำเสมอ ไม่มีร่องรอยขึ้นรา
“เรียบร้อยแล้ว” นางหันไปมองหลินต้ากุ้ยที่กำลังผ่าฟืนอยู่ในลานบ้าน
“พ่อ วันนี้เก็บได้แล้ว”
หลินต้ากุ้ยฟันขวานลงไปครั้งหนึ่ง ท่อนไม้สนพลันแยกออกตามเสียง เขาเสียบขวานลงบนเสาไม้ ขยี้มือไปมาแล้วเดินเข้ามา
“เก็บทั้งหมดหรือ?”
“เก็บทั้งหมด”