กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 232 เก็บบ้านไม้
ในอดีต ท่านพ่อของเฉินจี้ต้องมาสิ้นชีวิตเพราะขึ้นเขาไปล่าสัตว์แล้วประสบเหตุไม่คาดฝัน
ยามนี้จี้เอ๋อร์ยังคงเป็นนายพราน แม้เขาจะมีฝีมือสูงส่งและมักนำเหยื่อกลับมาได้อยู่เสมอ แต่นางรู้ดีว่าการเป็นนายพรานหมายถึงสิ่งใด นั่นหมายถึงทุกครั้งที่ออกจากบ้าน อาจต้องเผชิญกับความเสี่ยงที่ไม่อาจคาดเดาได้
ทว่าการรู้ก็ส่วนหนึ่ง การได้เห็นกับตาย่อมเป็นอีกความรู้สึกหนึ่ง นางไม่เคยสัมผัสถึงความหวาดหวั่นระทึกขวัญเช่นนี้อย่างชัดเจนมาก่อน
บัดนี้ความหวาดกลัวและความหวาดหวั่นภายหลังเหตุการณ์เต็มหัวใจ ทำให้ภายในใจของหวงกุ้ยจือปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์ จนทุกข์ทรมานแทบหายใจไม่ออก
“ท่านแม่ ข้าไม่เป็นไร” เฉินจี้รีบก้าวเข้าไป กุมมือมารดาไว้เบา ๆ เขารู้สึกได้ว่ามือของนางเย็นเฉียบ ทั้งยังสั่นเทาเล็กน้อย