ตอนที่ 229 หยวนเป่า

ตอนที่ 229 หยวนเป่า

“เลี้ยงง่ายดีเหมือนกัน” เฉินจี้หัวเราะเบา ๆ จากนั้นจึงช้อนเด็กน้อยผอมโซจนเห็นกระดูกตัวนี้ขึ้นมา ยัดไว้ในอกเสื้อบุฝ้ายของตน ใช้อุณหภูมิร่างกายปกป้องมัน

เขาเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังถ้ำ ครั้นถึงต้นฤดูใบไม้ผลิแล้วพวกเขาย้ายไปสร้างบ้านไม้ใหญ่ในหุบเขา ที่ฟาร์มก็พอดีขาดผู้ช่วยเฝ้าบ้านคุ้มกันเรือน พามันกลับไปด้วยนับว่าเหมาะเจาะ

หลายวันต่อมา เฉินจี้ก้าวเข้ามาในถ้ำด้วยสภาพเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง ทั้งร่างยังอบอวลไปด้วยไอเย็นจากป่าเขา