ตอนที่ 228 รอยเท้าในป่าลึก

ตอนที่ 228 รอยเท้าในป่าลึก

เฉินจี้สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ สงบลมหายใจ ก่อนกล่าวอย่างรวดเร็วและเป็นระเบียบว่า “บนหิมะที่ยังหลงเหลืออยู่บริเวณเชิงเขาร่มแห่งหนึ่ง ห่างออกไปกว่ายี่สิบลี้ ข้าพบรอยเท้าแปลกหน้าหนึ่งสาย รอยเท้ายังใหม่มาก น่าจะเพิ่งทิ้งไว้เมื่อคืนหรือไม่ก็เมื่อเช้านี้”

หลิวเจวียนก้าวเข้ามา ขมวดคิ้วแน่น “จะเป็นนายพรานจากยอดเขาอื่นที่มาล่าสัตว์หรือไม่”

“ไม่ใช่” เฉินจี้ส่ายหน้า น้ำเสียงหนักแน่น

“เมื่อนายพรานเข้าป่า ต่อให้ได้รับบาดเจ็บสาหัส วิชาย่างก้าวก็ยังมีแบบแผน ไม่มีทางเหยียบย่ำอย่างสะเปะสะปะเช่นนั้น รอยเท้าสายนั้นดูแล้วเห็นได้ชัดว่าเป็นของบุรุษวัยผู้ใหญ่สองคน ทว่ารอยเหยียบกลับลึกตื้นไม่เท่ากัน ก้าวเท้าลอย ๆ เดินโซเซคดเคี้ยว หลายครั้งยังสะดุดล้มลงในหลุมหิมะ”