กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 220 เขียนกลอนคู่
“กลอนคู่บรรทัดบน หุบเขาลึกเปี่ยมพร ครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตา”
หลินต้ากุ้ยเขียนทีละขีดอย่างตั้งอกตั้งใจยิ่ง ข้อมือออกแรงพลิ้วไหว ยามจรดปลายพู่กันก็เน้นหนักเป็นจังหวะ
หากกล่าวตามจริง ลายมือของเขาไม่อาจนับว่างดงามได้ ทว่าข้อดีคือเส้นสายแข็งแรงทรงพลัง พลังทะลุผ่านแผ่นกระดาษ เปี่ยมกลิ่นอายยุทธภพอันหยาบกร้านและองอาจ
“กลอนคู่บรรทัดล่าง ในถ้ำไร้ทุกข์ วันเวลายืนยาว”
เสี่ยวเป่าเอียงศีรษะพินิจอยู่ครู่หนึ่ง “ท่านพ่อ ลายมือของท่านเขียนได้ทรงพลังไม่น้อยเลย”
“ย่อมเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว สมัยก่อนท่านพ่อของเจ้าเคยได้อันดับสามในการแข่งขันคัดลายมือของโรงเรียนประถมในหมู่บ้านเชียวนะ!” หลินต้ากุ้ยเชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจ
“...มีผู้เข้าร่วมทั้งหมดกี่คนหรือ” หลินเซี่ยวเอ๋อร์ถามเสียงเนิบจากด้านข้าง