เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 219 จัดรายการอาหาร
เฉินจี้สะดุ้งไปทั้งร่าง พลันได้สติกลับคืนมา
“ท่านอาหลิน...” เขาเอ่ยตะกุกตะกัก ก่อนเงยหน้าขึ้นอย่างคนมีชนักติดหลัง
หลินต้ากุ้ยมองเขาด้วยสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม พลางผงกคางไปทางแผ่นไม้ในมือเขา แล้วกดเสียงต่ำเอ่ยหยอกเย้า “หากเจ้าไสแผ่นไม้นั่นต่อไปอีกหน่อย ก็คงเอาไปปิดกระดาษหน้าต่างได้แล้ว ดวงตาของเจ้ากำลังมองไปทางใดเล่า หา?”
เฉินจี้ก้มลงมอง แผ่นไม้ในมือบางจนแทบโปร่งแสง นับเป็นหลักฐานคาหนังคาเขาโดยแท้!
ใบหน้าของเขาพลันแดงก่ำ รีบร้อนวางแผ่นไม้ที่ใช้การไม่ได้ลงอย่างลนลาน แล้วเปลี่ยนเป็นแผ่นใหม่ แทบอยากฝังศีรษะลงไปในกองเศษไม้
หลินต้ากุ้ยมองท่าทางเขินอายจนแทบมีควันลอยออกมาของเจ้าเด็กหนุ่มผู้นี้ แล้วแอบรู้สึกขบขันอยู่ในใจ
ลูกหมาป่าน้อยตัวนี้ช่างไร้เดียงสาเสียจริง