ตอนที่ 120 เฉินจี้มาส่งเนื้อ

ตอนที่ 120 เฉินจี้มาส่งเนื้อ

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลินต้ากุ้ยก็ยังอดไม่ไหว ก้มมองรอยแผลแดงเล็ก ๆ บนมือที่ยังไม่หายดีของตนเอง พลางถอนหายใจและพึมพำว่า

“คราวหน้าหากมีเวลาว่าง ข้าจะสานหมวกไม้ไผ่ให้คนในบ้านคนละใบ เอาไว้กันหิมะ…”

หลิวเจวียนเบือนหน้าไปอีกทาง หัวไหล่สั่นไหวด้วยความขบขัน

หลังเหตุวุ่นวายเรื่องรองเท้าฟางผ่านพ้นไป หิมะด้านนอกถ้ำก็ตกหนักขึ้น ลมหนาวพัดใบไม้แห้งจนส่งเสียงหวีดหวิว

หลินเซี่ยวเอ๋อร์มองพายุหิมะด้านนอก แล้วรู้สึกว่าในเวลาเช่นนี้ต้องกินของหวานสักหน่อยเพื่อเสริมบรรยากาศ

นางหยิบกระทะเหล็กใบเล็กออกจากมิติ วางตั้งบนกองไฟ จากนั้นหยิบเนยสีเหลืองทองก้อนเล็ก ๆ กับน้ำตาลทรายขาวหนึ่งช้อนใส่ลงไปในกระทะ