ตอนที่ 119 รองเท้าศึกของหลินต้ากุ้ย

ตอนที่ 119 รองเท้าศึกของหลินต้ากุ้ย

เฉินจี้ประคองท่านแม่จากไป หลินเซี่ยวเอ๋อร์ยืนอยู่ตรงปากถ้ำ มองส่งพวกเขาเลี้ยวผ่านก้อนหินบนภูเขา ก่อนจะหายลับไปสุดแนวป่า

หลังจากสองแม่ลูกตระกูลเฉินจากไป หลินต้ากุ้ยก็กลับไปนั่งขัดสมาธิข้างกองไฟอีกครั้ง

ช่วงนี้เขาราวกับถูกมารเข้าสิง นอกจากกินข้าวกับนอนหลับแล้ว ในมือก็ถือแต่ตอกไม้ไผ่กับเชือกป่านวุ่นวายอยู่ตลอดทั้งวัน มุ่งมั่นคิดแต่จะสร้างรองเท้าวิเศษสักคู่ให้คนทั้งครอบครัว ซึ่งสามารถทำให้เดินบนภูเขาได้คล่องแคล่วดุจเหินบิน

พื้นรองเท้าที่สานขึ้นเป็นครั้งแรกบางเกินไป เสี่ยวเป่าสวมแล้วเหยียบก้อนหินเข้า ก็ร้องโอดโอยไม่หยุด

ต่อมาเขาจึงทำให้หนาขึ้น แต่สายรัดข้อเท้ากลับเล็กเกินไป รัดข้อเท้าของหลิวเจวียนจนเกิดรอยแดง