กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 112 หลินต้ากุ้ยก่อเรื่อง
นิ้วมือของหลิวเจวียนลูบผ่านพื้นผิวขนอันนุ่มแน่นละเอียด นางถอนหายใจออกมาอย่างพึงพอใจ
“เอาละ ๆ คืนนี้ย่อมไม่หนาวจนแข็งเป็นแน่ รีบนอนกันเถิด เซี่ยวเอ๋อร์นอนชิดด้านในสุดของหัวเตียง ข้านอนข้างเจ้า เจ้าหลินนอนข้างข้า เสี่ยวเป่านอนด้านนอกสุด”
วันรุ่งขึ้น หลินเซี่ยวเอ๋อร์ทำเช่นเดิม นางใช้โอกาสทำสำเนาประจำวัน สร้างเตียงใหญ่หลังที่สองขึ้นมา ซึ่งก็คือเตียงในห้องของหลินต้ากุ้ยกับหลิวเจวียน
ขนาดของมันใกล้เคียงกัน เป็นโครงไม้จริงเช่นเดียวกันกับที่นอนใยมะพร้าวพยุงหลัง นางนำไปวางห่างจากด้านนอกของเตียงหลังแรกหนึ่งเมตร
ระหว่างเตียงทั้งสองพอดีเว้นทางเดินที่กว้างพอให้คนหนึ่งคนเดินผ่านได้