กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 111 ในที่สุดก็เอาเตียงออกมาได้
“ใช่แล้ว! เตียงใหญ่ไม้จริงในห้องของข้าที่เรือนเก่า รวมถึงเตียงในห้องของพวกเจ้าอีกหนึ่งหลัง เตียงสองหลังพอดีให้พวกเราสี่คนนอน”
หลินเซี่ยวเอ๋อร์คิดเรื่องนี้เอาไว้ในใจนานแล้ว เพียงแต่ก่อนหน้านี้นางรู้สึกว่าอากาศยังหนาวไม่เต็มที่ รังฟางแห้งยังพอทนไปได้อีกระยะหนึ่ง อีกทั้งเครื่องใช้สิ่งของอื่น ๆ ก็จำเป็นต้องใช้เร่งด่วน จึงยังไม่ได้รีบจัดการ ตอนนี้ดูท่าแล้ว หากยังปล่อยไว้ต่อไป ชีวิตคงได้แข็งตายเพราะความหนาวเป็นแน่ จะยืดเยื้อต่อไปไม่ได้แล้ว!
หลิวเจวียนลุกขึ้นนั่งจากรังฟางแห้ง รวบผมให้เรียบร้อยแล้วครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว “เจ้าหมายความว่า จะใช้เวลาสองวันติดต่อกัน วันละหนึ่งหลังอย่างนั้นหรือ?”