ตอนที่ 79 ขโมยรังผึ้ง

ตอนที่ 79 ขโมยรังผึ้ง

“บันไดอย่างไรเล่า! ในมิติมิใช่มีบันไดพับอะลูมิเนียมผสมที่ก่อนหน้านี้ใช้เก็บหยางเหมยอยู่หรือ ดึงให้ยาวที่สุดแล้วกางขึ้นไป ความสูงกำลังพอดี ข้าปีนขึ้นไปยื่นมือให้ถึงรังผึ้ง พอแตะก็เก็บเข้าไป จากนั้นรีบกระโดดลงมาแล้ววิ่งหนีไป กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่นานหรอก”

“กระโดดลงมาหรือ” หลิวเจวียนถลึงตาใส่นางอย่างดุดัน น้ำเสียงเคร่งขรึม “เรื่องคราวก่อนที่เจ้ากำลังจะตกลงจากเนินยังไม่ทันผ่านพ้นไปเลย! ยังกล้าเอ่ยถึงการกระโดดให้ข้าฟังอีกหรือ ขาของเจ้าไม่อยากได้แล้วใช่หรือไม่”

“โอ๊ย ท่านแม่ ข้าจะระวังตัวเจ้าค่ะ!” หลินเซี่ยวเอ๋อร์ขยับเข้าไปออดอ้อน ดึงแขนเสื้อของมารดาแล้วเขย่าเบา ๆ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนเสริมอีกประโยค