ตอนที่ 77 มารดาเฉินผู้เฉลียวฉลาด

ตอนที่ 77 มารดาเฉินผู้เฉลียวฉลาด

มารดาเฉินกล่าวต่อว่า “หากเจ้าล่าสัตว์ได้เกินความจำเป็นบนภูเขา แบ่งไปให้พวกเขาบ้างก็สมควรแล้ว ญาติห่างยังไม่เท่าเพื่อนบ้านใกล้ ในภูเขาลึกช่วงปีทุพภิกขภัยเช่นนี้ การมีเพื่อนบ้านที่มีความสามารถและจิตใจดีคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน นับเป็นวาสนาของแม่ลูกอย่างพวกเรา”

“จำได้หรือยัง”

“จำได้แล้วขอรับ ท่านแม่”

มารดาเฉินขานรับอย่างพึงพอใจคำหนึ่ง ก่อนลุกขึ้นเก็บชามตะเกียบบนโต๊ะอย่างสง่างาม เตรียมนำไปล้าง เมื่อเดินมาถึงหน้าประตูบ้านไม้ ฝีเท้าของนางพลันชะงักเล็กน้อย คล้ายเพิ่งนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถามขึ้นลอย ๆ โดยไม่หันกลับไปมองว่า

“จริงสิ แม่นางผู้นั้น…หน้าตาเป็นอย่างไร”

มือของเฉินจี้ที่กำลังถือผ้าเช็ดโต๊ะพลันแข็งค้าง

“…ข้า ข้าไม่ได้สังเกต”