ตอนที่ 34 เก็บประตูหิน

ตอนที่ 34 เก็บประตูหิน

หลิวเจวียนพยักหน้าซ้ำ ๆ ก่อนจะดึงเสี่ยวเป่ามาปกป้องไว้ข้างกายด้วยความหวาดหวั่นที่ยังไม่จางหาย “เซี่ยวเอ๋อร์พูดถูก วันนี้อันตรายยิ่งนัก สุดท้ายแล้วป่าลึกแห่งนี้ก็ยังเป็นอาณาเขตของสัตว์ป่า ต่อไปยามออกจากบ้าน พวกเราต้องระวังตัวให้ถึงที่สุด เสี่ยวเป่า จำเอาไว้ ต่อไปห้ามพุ่งเข้าไปในพงหญ้าลึก ๆ ตามลำพังอย่างไม่คิดชีวิตอีก ได้ยินหรือไม่”

หางตาของเสี่ยวเป่ายังมีหยาดน้ำตาเกาะอยู่ ใบหน้าเล็กซีดเผือด เขาพยักหน้ารัว ๆ ราวกับนกกระทาตัวน้อยที่ตกใจกลัว มือทั้งสองขยุ้มชายเสื้อของหลิวเจวียนแน่นไม่ยอมปล่อย

หลินต้ากุ้ยใช้กิ่งไม้ยาวสองกิ่งเขี่ยงูหัวสามเหลี่ยมที่ตายแล้วขึ้นมา