กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 28 ครอบครัวนี้...ช่างเหลือเกินจริง ๆ!
เฉินจี้เคยพบเห็นผู้พลัดถิ่นที่หนีภัยแล้งขึ้นเขามาแล้ว และยังพบเห็นมามากมาย
ต่อให้คนเหล่านั้นโชคดี หาที่พักพิงซึ่งปลอดภัยได้ชั่วคราว พวกเขาก็ยังคงระแวดระวังตลอดทั้งวันทั้งคืน
ราวกับนกหวาดเกาทัณฑ์ เห็นต้นไม้ใบหญ้าก็คิดว่าเป็นศัตรู
แม้แต่ยามหลับ พวกเขายังแทบอยากลืมตาข้างหนึ่งเอาไว้ กอดถุงเสบียงแห้งในอ้อมแขนแน่นหนา ด้วยเกรงว่าจะถูกสัตว์ป่าคาบไป หรือถูกสหายร่วมทางแย่งเสบียง
ความสิ้นหวัง ความระแวดระวัง และความหวาดกลัวจากความหิวโหยอันยาวนาน ล้วนฝังรากลึกอยู่ในกระดูก ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ในเวลาอันสั้น
ทว่าครอบครัวที่อยู่ในถ้ำหินเบื้องหน้านี้ จะกล่าวอย่างไรดีเล่า…
พิกล! พิกลเกินไปแล้ว!