ตอนที่ 27 เฉินจี้

ตอนที่ 27 เฉินจี้

“จริงหรือท่านแม่ ต่อไปพวกเราจะมีเนื้อกินหรือไม่” เสี่ยวเป่าถามด้วยความยินดีทั้งน้ำตาคลอ

“แน่นอน! พี่สาวมิได้บอกเจ้าแต่แรกแล้วหรือ ต่อไปติดตามพี่สาว รับรองว่าจะให้เจ้ากินของดีดื่มของอร่อย! อย่ามัวชักช้า รีบกินตอนยังร้อนเสีย!” หลินเซี่ยวเอ๋อร์ยิ้มพลางยื่นมือไปตบหน้าผากน้องชายเบา ๆ

ครอบครัวหนึ่งเดียวมิได้กล่าวสิ่งใดอีก ต่างก้มหน้าก้มตากินกันอย่างเอร็ดอร่อย

ข้าวสวยที่กินคู่กับน้ำแกงเห็ดป่าและผักป่าหม้อนี้ กลับถูกกวาดกินจนเกลี้ยงราวกับพายุพัดเมฆม้วน

แม้แต่น้ำแกงข้นขอดก้นหม้อเพียงน้อยนิด เสี่ยวเป่าก็ยังนำมาราดข้าวกิน หากมิใช่เพราะหวั่นว่าอวัยวะย่อยอาหารที่อดอยากมานานของเขาจะรับอาหารมากเกินไปจนเสียหาย เจ้าเด็กคนนี้คงยังกินต่อได้อีกถึง 2 ชามใหญ่!