ตอนที่ 3 ก้าวแรกของการกวาดบ้านใหญ่จนเกลี้ยง

ตอนที่ 3 ก้าวแรกของการกวาดบ้านใหญ่จนเกลี้ยง

“พ่อ แม่ จับมือข้าไว้ให้แน่น ข้าจะพาพวกท่านเข้าไปดูในมิติ”

หลินเซี่ยวเอ๋อร์มือหนึ่งจับหลินต้ากุ้ย อีกมือหนึ่งดึงหลิวเจวียนไว้ จากนั้นหลับตาลงแล้วท่องคำว่า “เข้า” อยู่ในใจ

ฟึ่บ

ลมลอดโถงสายหนึ่งพัดผ่าน ภายในกระท่อมหญ้าเก่าโทรมที่ลมรั่วเงียบสงัดไร้สุ้มเสียง

หลินต้ากุ้ยกับหลิวเจวียนเบิกตาจ้องกัน ทั้งสองยังคงอยู่ในท่าจับมือกัน ราวกับเสาไม้สองต้นที่ปักค้างอยู่กับที่

ทว่าตรงกลางระหว่างพวกเขากลับว่างเปล่า หลินเซี่ยวเอ๋อร์ผู้เป็นลูกสาวซึ่งเมื่อครู่ยังให้คำมั่นอย่างหนักแน่นว่าจะพาพวกเขาโผบิน บัดนี้หายตัวไปแล้ว