ตอนที่ 300 เลี้ยงดูยามชราและจัดการศพ

ตอนที่ 300 เลี้ยงดูยามชราและจัดการศพ

ตงหลินเดินตามลุงฟู่ออกจากโถงรับรอง หัวใจเต้นระรัวอย่างรุนแรง ฝ่ามือกำจนมีเหงื่อไหลออกมา ความหวาดกลัวราวกับใกล้ตายตอนที่คุกเข่าอยู่ต่อหน้าฮูหยินเมื่อครู่ยังไม่จางหายไปหมด แต่ในใจกลับมีอะไรอุ่น ๆ เพิ่มขึ้นมาอีกก้อนหนึ่ง

เขากับน้องสาวมีที่อยู่แล้ว มีข้าวกินแล้ว ไม่ต้องไปนอนในศาลเจ้าร้างอีกแล้ว

ลุงฟู่เดินนำหน้าไปไม่กี่ก้าวก็หยุดยืน หันกายกลับมา บนใบหน้าไม่มีท่าทีเคารพเหมือนตอนอยู่ต่อหน้านายท่านเมื่อครู่แล้ว กลับกลายเป็นความสง่าผ่าเผยและความเข้มงวดเฉพาะตัวของพ่อบ้าน