กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 351 จุดเวลาและคำพิพากษา
นิ้วของผู้อำนวยการฉินเคาะเบาๆ บนหน้าโต๊ะไม้เนื้อแข็ง เกิดเสียงดังก๊อกๆ อย่างเป็นจังหวะ ราวกับกำลังให้จังหวะกับวาระสำคัญที่กำลังจะเริ่มขึ้น
แสงแดดนอกหน้าต่างสาดส่องผ่านช่องบานเกล็ด ทอดเงาเป็นหย่อมๆ ลงบนตัวเขา
เขาพยักหน้าเล็กน้อย สายตาลึกล้ำกวาดมองหลัวเฟยที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก่อนจะเอ่ยปาก “ช่วงนี้ผมมัวแต่ขบคิดเรื่องนี้ หลายวันมานี้แทบไม่ได้นอนหลับอย่างสงบเลย”
“ในสมองเหมือนมีเครื่องจักรเดินเครื่องไม่หยุด คอยคัดกรองและเปรียบเทียบเส้นเวลาอยู่หลายเส้น”
น้ำเสียงแฝงความเหนื่อยล้าเล็กน้อย แต่ก็ไม่อาจปิดบังความจริงจังในใจได้
หลัวเฟยพิงพนักเก้าอี้ตัวใหญ่ ประสานมือไว้ที่หน้าท้อง สายตามองผู้อำนวยการฉินอย่างสงบนิ่ง แววตาไม่มีวี่แววเร่งเร้า เพียงแต่รอให้เขาพูดต่อไปเงียบๆ