กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 350 หวังชุยเฟินสิ้นใจ และช่องว่างที่เหลือ
หลัวเฟยกำโทรศัพท์แน่นพร้อมกับเอ่ยออกมาเพียงคำเดียว “พูดมา”
น้ำเสียงของม่อเฮิงชะงักไปเล็กน้อย ราวกับกำลังสรรหาคำพูดและกลืนน้ำลายลงคอ
“คือว่า... ในบรรดาคนที่คุณส่งมาให้ก่อนหน้านี้ มีหญิงชราคนหนึ่ง... เมื่อเช้านี้ เธอสิ้นใจแล้ว”
น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ ปลายเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ชัดเจนว่ากำลังกลั้นหายใจรอรับโทสะของหลัวเฟย
ทว่าตอนที่หลัวเฟยส่งคนเหล่านี้มา เคยสั่งไว้ว่าให้พวกเขากำลังทำงานที่หนักและเหนื่อยที่สุด ห้ามปล่อยให้ใครหนีไปได้
และยังย้ำเป็นพิเศษว่าอย่าปล่อยให้พวกเขาตาย