ตอนที่ 172 เผชิญหน้ากลางทะเล

ตอนที่ 172 เผชิญหน้ากลางทะเล

เรือของเฉิ่นอี้ออกไปก่อน

คนหนุ่มสาวหลายคนยืนอยู่ท้ายเรือ โบกมือมาทางนี้

หลี่ซิ่วหลานยืนอยู่บนโขดหิน โบกมือเช่นกัน ปากก็พึมพำว่า “เดินทางปลอดภัยนะ” จนกระทั่งเรือลำนั้นกลายเป็นจุดสีขาว หายลับไปสุดขอบฟ้า เธอจึงลดมือลง

หันกลับมาพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า

“เด็กพวกนี้ นิสัยดีใช้ได้เลยนะ”

เธอพูดกับหลัวเว่ยตง น้ำเสียงเหมือนกำลังชมลูกหลานบ้านตัวเอง

หลัวเว่ยตงตอบรับอืมคำหนึ่ง ไม่ได้พูดต่อ สายตายังคงจ้องทุ่นบนผิวน้ำ เขาไม่เคยยอมแพ้เลย

แต่ปลาก็ไม่ยอมกินเบ็ดของเขาจริง ๆ

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง ทุ่นของหลัวเว่ยตงก็ยังคงนิ่งสนิทราวกับถูกตอกตรึงไว้บนผิวน้ำ