เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 171 จากลา มอบของขวัญ
เฉิ่นอี้รู้สึกเขินอายเล็กน้อยกับความกระตือรือร้นของหลี่ซิ่วหลาน พอเพิ่งลุกขึ้นคิดจะช่วยก็ถูกเธอกดให้นั่งลงไปอีก “นั่งลงเถอะ นั่งลง พวกเธอเป็นแขก
จะให้แขกลงมือเองได้ยังไง”
เฉิ่นอี้จึงทำได้เพียงนั่งลงใหม่อีกครั้ง ในมือกำเนื้อย่างไม้นั้นไว้ กัดไปหนึ่งคำแล้วเคี้ยวช้า ๆ ไหล่ที่ตึงเครียดก็ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง
จ้าวเหล่ยปรับตัวเข้ากับบรรยากาศได้เร็วกว่าเขามาก
เดิมทีเขาก็เป็นคนเปิดเผยและเข้ากับคนง่ายอยู่แล้ว หลังจากกินเนื้อย่างไปสามไม้และดื่มเครื่องดื่มจนหมดแก้ว เขาก็ผ่อนคลายลงอย่างเต็มที่
เขาเอนหลังพิงโขดหิน ยกขาไขว่ห้าง และเริ่มพูดคุยกับชายหนุ่มที่อยู่ข้าง ๆ
คุยกันได้ไม่กี่ประโยค สายตาของเขาก็ไปตกอยู่ที่คันเบ็ดในมือของหลัวเว่ยตง ดวงตาเป็นประกาย รีบขยับเข้าไปถาม “คุณลุง คุณลุงกำลังตกปลาอยู่เหรอ
ตกได้หรือเปล่า”
แก้มของหลัวเว่ยตงแดงขึ้นเล็กน้อย