ตอนที่ 166 หยุดเรือ ค้างคืนกลางทะเล

ตอนที่ 166 หยุดเรือ ค้างคืนกลางทะเล

เรือยอชต์แล่นไปข้างหน้าต่อไปด้วยความเร็วที่ไม่ช้าและไม่เร็วเกินไป รักษาความเร็วไว้ที่สิบกว่านอต

คลื่นลมบนผิวน้ำทะเลสงบนิ่ง ตัวเรือแหวกเกลียวคลื่นสีมรกตอย่างมั่นคง ทิ้งร่องรอยคลื่นสีขาวเป็นทางยาวไว้ที่ท้ายเรือ

ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตกอย่างเงียบเชียบ แสงสว่างจ้าในตอนเที่ยงวันเปลี่ยนเป็นแสงสีเหลืองนวล อบอุ่นสาดส่องลงบนผิวน้ำทะเล

ย้อมผืนน้ำทั้งผืนให้กลายเป็นสีทองอ่อน

หลี่ซิ่วหลานยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ตกปลา มือจับคันเบ็ด สายตาจดจ่ออยู่กับทุ่นตกปลาบนผิวน้ำ ดูมีท่าทีราวกับนักตกปลาผู้ชำนาญ

ตั้งแต่ตกปลากะพงตัวนั้นขึ้นมาได้เมื่อครู่นี้ เธอก็รู้สึกสนุกขึ้นมา ไม่เพียงแต่ไม่ยอมวางคันเบ็ด แม้แต่งานเกี่ยวเหยื่อกุ้งเธอก็ยังยืนกรานที่จะทำเอง