ตอนที่ 118 หลิวหมิง ขอโทษ

ตอนที่ 118 หลิวหมิง ขอโทษ

หลิวหมิงยืนนิ่งอยู่กับที่

เขามองหลัวเฟย ใบหน้านั้นซ้อนทับกับรูปถ่ายในความทรงจำได้อย่างสมบูรณ์แบบ

มันคือรูปที่พ่อส่งมาให้

เป็นคนที่ตาแก่ย้ำเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “ห้ามไปตอแยเด็ดขาด”

เหงื่อเย็นบนหน้าผากของเขาผุดขึ้นมาอีกชั้น

โจวเจี้ยนเย่ที่อยู่ข้างๆ ยังคงร้องห่มร้องไห้ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

“คุณหนูหลิว! คุณดูหน้าผมสิ! ถูกตีจนเป็นสภาพนี้แล้ว! เรื่องนี้จะปล่อยผ่านไปเฉยๆ ไม่ได้นะครับ!”

เขาร้องไห้โฮพลางชี้ไปที่สภาพใบหน้าที่ฟกช้ำดำเขียวของตัวเองเพื่อเรียกร้องความเห็นใจ

ชายวัยกลางคนที่วิ่งกลับไปตามคนในห้องส่วนตัวก็ช่วยพูดเสริม