ตอนที่ 117 เผชิญหน้า จำได้

ตอนที่ 117 เผชิญหน้า จำได้

ภายในห้องส่วนตัวอีกห้องหนึ่งบนชั้นสองสว่างไสว บนโต๊ะกลมเต็มไปด้วยอาหารเลิศรส ขวดเหล้าเมาไถ่ถูกเปิดทิ้งไว้สองขวด

ประตูห้องส่วนตัวแง้มไว้เล็กน้อย เสียงหัวเราะและเสียงประจบสอพลอที่ดังออกมาจากด้านในสามารถได้ยินไปถึงโถงทางเดิน

นี่คือห้องส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดของหยวี่ไหลเซียง มีชื่อว่า “ห้องหมู่ตาน”

รอบโต๊ะมีคนนั่งอยู่สิบกว่าคน ส่วนตำแหน่งประธานมีชายหนุ่มสองคนนั่งอยู่

คนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตสีเทา มีแววตาลึกล้ำ มุมปากประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ในมือถือจอกเหล้า เผยให้เห็นข้อนิ้วเรียวยาว

อีกคนสวมเสื้อยืดสีขาว ดูอายุน้อยกว่า เขานั่งพิงพนักเก้าอี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ดูเหมือนจะไม่สนใจคำประจบสอพลอของคนทั้งโต๊ะเลยแม้แต่น้อย

รอบๆ มีผู้ชายอายุมากกว่าอีกแปดเก้าคนนั่งอยู่ ทุกคนสวมชุดสูทเต็มยศ นาฬิกาแบรนด์เนมบนข้อมือส่องประกายราคาแพงภายใต้แสงไฟ

ทว่าบุคคลเหล่านี้ที่มักจะอวดอ้างว่าตัวเองมีอิทธิพลในวงการธุรกิจ บัดนี้กลับเก็บซ่อนความเย่อหยิ่งเอาไว้จนหมดสิ้น บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มระมัดระวัง