เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 297 กลับบ้านฉลองปีใหม่ แจกของขวัญ
บนดาดฟ้าเรือ หลี่ซิ่วหลานกำลังอุ้มเสี่ยวไป๋ดูพระอาทิตย์ขึ้น
ดวงตาสีฟ้าใสราวน้ำแข็งของเสี่ยวไป๋หรี่ลงจนเป็นเส้นตรงสองเส้น เสียงในจิตสำนึกแฝงความเกียจคร้านเล็กน้อย *พระอาทิตย์ก็ขึ้นทุกวัน มีอะไรน่าดูนักหนา*
แม้ว่าหลี่ซิ่วหลานจะไม่เข้าใจความหมายของเสี่ยวไป๋ แต่ก็ยังลูบหลังมันเบา ๆ
หลัวเว่ยตงยืนอยู่ริมกราบเรือ ในมือประคองกระถางต้นไม้สองใบ ใบสีเงินของหญ้ารวมปราณสะท้อนแสงสีทองอ่อน ๆ ท่ามกลางแสงแดดยามเช้า
หลัวอิ๋งที่อยู่ข้าง ๆ ใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายรูปพ่อแม่ เฉินอวี่ จางเยว่ และหลิวเชี่ยนยืนดูหน้าจออยู่ด้านหลังเธอ
เฉินอวี่ดันแว่นตาแล้วเอ่ยขึ้น “รูปนี้ถ่ายออกมาสวยมาก ผมของคุณน้าเปล่งประกายเลย”
จ้าวหลินสวมเสื้อกันหนาวผ้าฝ้ายสีชมพูวิ่งออกมาจากห้องผู้โดยสาร ไม่ได้สวมหมวก ผมเผ้าปลิวไสวไปตามลมทะเลจนยุ่งเหยิง