ตอนที่ 236 โอนหุ้นและข้อพิพาทในโรงเรียน

ตอนที่ 236 โอนหุ้นและข้อพิพาทในโรงเรียน

“อย่าถอน!”

หลัวเฟยเห็นพ่อกำลังจะถอนหญ้ารวมปราณทิ้งเหมือนวัชพืช จึงรีบส่งเสียงห้ามทันที

เสียงของเขาไม่ดังนัก แต่กลับทำให้มือของหลัวเว่ยตงชะงักและหดกลับราวกับถูกเข็มทิ่ม

เขาหันไปมองลูกชายด้วยใบหน้าที่แฝงความมึนงง มือที่เตรียมจะดึงยังลอยค้างอยู่กลางอากาศ ปลายนิ้วเปื้อนดินเล็กน้อย

หลัวเฟยเดินเข้าไป นั่งยองๆ แล้วค่อยๆ เกลี่ยดินรอบๆ หญ้ารวมปราณต้นที่ถูกบีบด้วยท่าทางอ่อนโยน

เขาอธิบายไปพลางเกลี่ยดินไปพลาง “พวกนี้เป็นพันธุ์พิเศษที่ผมปลูกไว้ ช่วยฟอกอากาศได้ ไม่ใช่วัชพืชครับ”

“พ่ออย่าถอนทิ้งนะ ไม่ใช่แค่ตรงนี้ มุมอื่นของบ้านผมก็หว่านเมล็ดไว้ รอให้มันโต อากาศในบ้านเราจะดีขึ้น”

หลัวเว่ยตงก้มมองต้นอ่อนที่ขนาดใหญ่กว่าเล็บมือไม่เท่าไหร่ ลำต้นสีเขียวสด ก้านเรียวเล็ก

เมื่อเทียบกับกิ่งก้านที่แข็งแรงของต้นกุหลาบข้างๆ แล้ว มันก็ดูเหมือนวัชพืชจริงๆ