บทที่ 736 อดีตในดินแดนแห่งการหยุดนิ่ง (สี่) โรคที่ชื่อว่ารัก

บทที่ 734 อดีตในดินแดนแห่งการหยุดนิ่ง (สี่) โรคที่ชื่อว่ารัก

==================================================

ในดินแดนแห่งการหยุดนิ่ง กาลเวลาไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน ชั่วพริบตาเดียว มู่โหยวก็เข้ามาอยู่ในที่แห่งนี้ครบห้าร้อยปีแล้ว

ในวันที่ผ่านพ้นห้าร้อยปีไป ทั้งสองยังได้จัดงานฉลองเล็กๆ น้อยๆ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง เพราะจนถึงตอนนี้ พวกเขาได้ทำลายสถิติของวิเวียนลงแล้ว เมื่อครั้งที่วิเวียนทนอยู่ได้ครบห้าร้อยปี นางก็มีสภาพจิตใจที่เลื่อนลอย อ่อนล้าถึงขีดสุด แทบจะก้าวเท้าข้างหนึ่งลงนรกไปแล้ว แต่ตอนนี้ ทั้งสองคนมาถึงจุดเวลาเดียวกัน ทว่ากลับไม่ได้หมดสิ้นเรี่ยวแรงเหมือนวิเวียนในตอนนั้น ตรงกันข้าม สภาพจิตใจของทั้งสองในตอนนี้มั่นคงมาก ทั้งคู่รู้สึกราวกับว่ายังสามารถใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้อีกนาน หากตอนนี้จะให้พวกเขาจากไปทันที ทั้งสองคนอาจจะยังรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง

และเกมเลี้ยงลูกของหลินเสวี่ยก็ยังคงดำเนินต่อไป ทุกวันนางก็ยังคงสวมบทบาทเป็นแม่ด้วยความตั้งใจ บางครั้งมู่โหยวถึงกับแยกไม่ออกว่านางกำลัง 'แสดง' อยู่จริงหรือไม่ หากเป็นเช่นนั้น ฝีมือการแสดงของนางก็คงบรรลุถึงขั้นปรมาจารย์ จนสามารถคว้ารางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมบนโลกได้ทุกรางวัล ไม่ว่าจะอย่างไร ในโลกที่ทุกสิ่งหยุดนิ่งแห่งนี้ เรื่องที่ดูแปลกประหลาดเช่นนี้ ท้ายที่สุดก็ถือเป็นวิธีหนึ่งในการปรับปรุงอารมณ์ ดังนั้นมู่โหยวจึงไม่เคยเปิดโปงนาง และคอยให้ความร่วมมือในการแสดงของนางมาโดยตลอด

ผ่านไปอีกสองร้อยกว่าปีเช่นนี้