เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 712 คุณกำลังจะเป็นพ่อคนแล้ว!
“บอสคะ!”
เสี่ยวหยาพุ่งตัวออกมาจากห้องน้ำ ตรงดิ่งมาหามู่โหยวพร้อมกับชี้มือเข้าไปข้างในด้วยท่าทางตื่นตระหนก “พี่หลินเสวี่ย... พี่หลินเสวี่ยเธอ...”
“เธอเป็นอะไรไป?” เดิมทีมู่โหยวคิดว่าคงไม่มีเรื่องใหญ่อะไร แต่เมื่อเห็นท่าทางลนลานของเสี่ยวหยา หัวใจเขาก็เต้นรัวและรีบพุ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที
ทว่าเมื่อเข้าไปถึง เขากลับเห็นหลินเสวี่ยยืนอยู่หน้ากระจกอย่างปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน เมื่อเธอเห็นเขาเดินเข้ามาก็เผยรอยยิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นมีความเขินอายเจืออยู่ แต่สิ่งที่มากกว่านั้นคือความสุขที่เอ่อล้น
“เสี่ยวเสวี่ย เกิดอะไรขึ้น?” มู่โหยวเดินเข้าไปถาม
หลินเสวี่ยไม่ตอบ แต่กลับดึงมือเขาไปวางไว้บนหน้าท้องแบนราบของเธอเบาๆ
มู่โหยวยังตั้งตัวไม่ติด คิดว่าหลินเสวี่ยอาจจะปวดท้องประจำเดือนหรืออะไรทำนองนั้น
จนกระทั่งเสียงของเสี่ยวหยาที่ตามมาข้างหลังดังขึ้น: “บอสคะ พี่หลินเสวี่ยท้องค่ะ...”
“หืม?”